|
Groeien is leven, leven is groeien |
Het is een hele tijd geleden dat ik een nieuwsbrief heb gemaakt. Het was geen gebrek aan discipline maar meer dat ik niet wist waarover ik moest schrijven omdat ik me in een achtbaan bevond. Ik had geen koers meer en zag dingen niet meer duidelijk.
Dus besloot ik in maart om naar Bali te gaan voor een retraite in een ashram. Deze retraite heeft me heel veel inzichten gebracht, vooral over mezelf. Ik heb een dagboek daar bijgehouden. Als je denkt dat een yogadocent altijd maar evenwichtig is, forget it. Ik niet in ieder geval. Ik ben juist yoga gaan studeren omdat ik alles behalve evenwichtig was.
Uit mijn dagboek, wil ik een stukje met jullie delen:
Vanmorgen toen ik uitgeput wakker werd, liep mijn hele ochtend anders. Geen meditatie, geen intensieve yoga practice, geen studie. Alleen maar nadenken. Jahaa, dat kan ik goed, nadenken…
Voorheen was ik blij met mijn emoties en mijn temperament en nam de keerzijde ervan op de koop toe. Ik leefde hoge pieken en diepe dalen. De pieken waren altijd zo hoog dat ik de dalen voor lief nam. Ik had zo tenminste wel het gevoel dat ik leefde. Balans en evenwicht resulteren immers in sleur en sleur is mijn grootste vijand. Ik wil LEVEN. Maar vandaag, voor het eerst, wilde ik niet meer zoveel voelen. De passie, mijn temperament, mijn gevoel en de emoties die daaruit voortkomen branden me op. Geen wonder dat ik alsmaar moe ben. Mijn innerlijke vuur brandt me letterlijk op. Dan maar wat vlakker, dacht ik. Wel zo rustig.
Ik voel me mislukt. Ik heb de brains, ik heb de visie, ik heb de kennis maar ik kan het niet in praktijk brengen op het moment ik door mijn emoties word overmand. Ik sta er dan bij en kijk er naar. Ik heb de visie van hoe het zou moeten, ook dankzij de studie van de Bhagavad Gita en andere yogageschriften, maar ik ervaar het niet want mijn emoties zijn sterker. De ene gedachte voedt de andere gedachte en wekt weer een andere geachte op, gevolgd door conclusies en aannames die weer allerlei heftige emoties veroorzaken. Gevolg: geen toegang tot mijn kennis.
Waar ik nu wel heel erg duidelijk kennis van heb, is dat ik op een bepaald vlak emotioneel erg onvolwassen ben. 
Hierdoor zit er een te groot gat tussen mijn geest/kennis en mijn gevoel/emoties. Dus kom ik niet verder zolang ik niet werk aan het emotioneel volwassen worden. Daarom heb ik besloten dat ik vanaf nu mijn eigen project ben. Project: ‘Geli’s groei naar emotionele volwassenheid’. Maar ik kan dit niet alleen. Ik heb hulp nodig. En dat toegeven is ook al heel wat.
Gelukkig is de wereld mooi, goed en compleet zoals die is. Kijk maar naar de natuur. Alles is op elkaar afgestemd. En ik maak deel uit van de natuur. Dus heb ik vertrouwen dat als ik hulp nodig heb, het er ook is. Misschien niet op de manier zoals ik het verwacht, maar hulp is er en het zal ook op mijn pad komen. |
|
Aangesloten bij de Iyengar Yoga Vereniging